allegiance
وفاداری یا تعهد به یک گروه، علت یا حاکم.
Loyalty or commitment to a group, cause, or ruler.
«شهروندان به حکومت جدید وفاداری خود را پیمان بستند.»
“Citizens pledged their allegiance to the new government.”
«سربازان باید وفاداری کامل به کشورشان داشته باشند.»
“Soldiers must have complete allegiance to their nation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. معمولاً میتواند جایگزین allegiance شود، به ویژه وقتی تأکید روی وفاداری به شخص یا علت است. ولی allegiance معمولاً معنای رسمی أو حقوقی دارد.
Common. Can often replace 'allegiance' especially when emphasizing faithfulness to a person or cause, e.g. 'loyalty to the king' vs 'allegiance to the king'. However, 'allegiance' often implies a formal or legal loyalty.
رسمی/غیررسمی. دلبستگی شدید یا اختصاص دارد، اغلب شخصیتر و عاطفیتر از allegiance است. مثلاً دلبستگی به خانواده رایجتر است تا allegiance به خانواده.
Formal/informal. Implies strong love or dedication, often more personal or emotional than 'allegiance'. For example, 'devotion to family' is more common than 'allegiance to family'.