diffidence
dif·fi·dence/ˈdɪfɪdəns/
dif-negation / notfidtrust / faith-encestate or quality
noun (اسم)formal
اسم — خجالت
خجالتکمروییبیاعتمادی به خود
نداشتن اعتماد به نفس؛ خجالتی بودن یا کمرویی.
Lack of self-confidence; shyness or timidity.
«کمروییاش مانع شد حرف بزند.»
“His diffidence prevented him from speaking up.”
«او بر کمروییاش غلبه کرد و به گروه پیوست.»
“She overcame her diffidence and joined the group.”
تفاوت با واژههای مشابه
shyness— خجالت
متداول. در شرایط توصیف رفتار خجالتی با diffidence قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable with diffidence in contexts describing timid behavior, e.g., 'Her shyness showed.'
timidity— ترسویی
رسمی. معنای مشابه ولی بیشتر به ترسیدن تأکید دارد.
Formal. Similar meaning but emphasizes fearfulness more than diffidence.