dilling
فعل — وقت تلف کردن
(منسوخ، غیررسمی) مشغول شدن به یک فعالیت طولانی، بیهدف یا بیاهمیت؛ وقت تلف کردن یا بطالت کردن.
(Archaic, informal) Engaging in a protracted, aimless, or trivial activity; dawdling or wasting time.
«او صبح را به جای درس خواندن، به بطالت گذراند.»
“He spent the morning dilling about instead of studying.”
«علافی نکن و کارت را انجام بده!»
“Stop dilling and get your work done!”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقت تلف کردن؛ کند بودن. dawdling یک مترادف بسیار نزدیک است، که به معنای عدم فوریت و تمرکز است. از dilling رایجتر و کمتر منسوخ است. 'او بعدازظهر را در پارک به بطالت گذراند' که عبارتی طبیعیتر از 'او بعدازظهر را در پارک dilling کرد' است.
Common. To waste time; be slow. 'Dawdling' is a very close synonym, implying a lack of urgency and focus. It is more common and less archaic than 'dilling.' 'He spent the afternoon dawdling in the park,' which is a more natural phrasing than 'He spent the afternoon dilling in the park.'
رایج. به تأخیر انداختن یا به تعویق انداختن کاری؛ انجام کاری را به تعویق انداختن. در حالی که dilling و procrastinating هر دو شامل تأخیر هستند، procrastinating به طور خاص به معنای به تعویق انداختن یک کار مهم است، اغلب به دلیل عدم تمایل، در حالی که dilling بیشتر در مورد فعالیتهای بیهدف کلی است. 'او در انجام تکالیفش تعلل میکرد'، نه معمولاً 'او در انجام تکالیفش dilling میکرد'.
Common. To delay or postpone action; put off doing something. While 'dilling' and 'procrastinating' both involve delay, 'procrastinating' specifically means delaying an important task, often due to unwillingness, whereas 'dilling' is more about general aimless activity. 'She was procrastinating on her homework,' not typically 'She was dilling on her homework.'