احساس نارضایتی یا ناخشنودی نسبت به یک وضعیت یا شرایط.
A feeling of dissatisfaction or unhappiness with a situation.
«بین کارگران نارضایتی گستردهای وجود داشت.»
“There was widespread discontent among the workers.”
«ناراحتی او از سیاست جدید آشکار بود.»
“His discontent with the new policy was obvious.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. بیشتر مواقع به جای discontent به معنای ناخشنودی استفاده میشود، مثلاً 'employee dissatisfaction'. کمی رسمیتر است.
Common. Interchangeable with 'discontent' in most contexts to express unhappiness, e.g. 'employee dissatisfaction'. Slightly more formal.
روزمره. هنگام اشاره به احساسات شخصی جایگزین discontent میشود اما در شکایات رسمی کمتر رایج است.
Everyday. Can replace 'discontent' when referring to personal feelings, e.g. 'feel unhappiness with decision', but less used in formal complaints.
راضی یا خوشحال نبودن از یک وضعیت یا شرایط.
Not satisfied or happy with a situation or condition.
«او از شغل فعلیاش ناراضی بود.»
“She felt discontent with her current job.”
«یک کارمند ناراضی ممکن است دنبال گزینههای دیگر باشد.»
“A discontent employee may look for other options.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اغلب به جای discontent برای توصیف احساسات نسبت به خدمات یا شرایط استفاده میشود، مثلاً 'dissatisfied customers'.
Common. Often interchangeable with 'discontent' to describe feelings about service or conditions, e.g. 'dissatisfied customers'.
روزمره. میتواند به جای discontent برای بیان ناراحتی عمومی استفاده شود، ولی رسمی و مشخص به معنای نارضایتی نیست.
Everyday. Can substitute for 'discontent' to describe general unhappiness, but less formal and less specific to dissatisfaction.