نافرمانی کردن یا سرپیچی کردن از (یک دستور، قانون، یا کسی در مقام قدرت).
To fail or refuse to obey (a command, rule, or someone in authority).
«کودک به دلیل نافرمانی از والدینش تنبیه شد.»
“The child was punished for disobeying his parents.”
«هرگز نباید از قوانین راهنمایی و رانندگی سرپیچی کرد.»
“It's important to never disobey traffic laws.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/قویتر. به طور آشکار مقاومت کردن یا سرپیچی کردن، اغلب با جسارت یا رویارویی. 'Disobey' میتواند یک شکست ساده در رعایت باشد؛ 'defy' یک عمل عمدیتر و اغلب شورشی است. 'او از دستورات پادشاه سرپیچی کرد.' شما میتوانید از یک قانون کوچک سرپیچی کنید، اما یک اقتدار قدرتمند را به چالش میکشید.
Formal/Stronger. To openly resist or refuse to obey, often with boldness or confrontation. 'Disobey' can be a simple failure to comply; 'defy' is a more deliberate and often rebellious act. 'He defied the king's orders.' You can disobey a small rule, but you defy a powerful authority.
قویتر. مقاومت یا مبارزه با اقتدار، کنترل یا سنت. اغلب به مقاومت بزرگتر و سازمانیافتهتر اشاره دارد. 'مردم علیه دولت ستمگر شورش کردند.' در حالی که نافرمانی یک عمل است، شورش به معنای وضعیت مخالفت است.
Stronger. To resist or fight against authority, control, or tradition. It often implies a larger, more organized resistance. 'The people rebelled against the oppressive government.' While disobeying is an act, rebelling implies a state of opposition.