defy
بهطور آشکار مخالفت کردن یا نافرمانی کردن از کسی یا چیزی.
To openly resist or refuse to obey someone or something.
«آن بچه با ماندن دیر وقت در بیرون به والدینش نافرمانی کرد.»
“The child defied his parents by staying out late.”
«او قوانین را نادیده گرفت و با این حال رفت.»
“She defied the rules and went anyway.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی تأکید روی مخالفت باشد جایگزین defy میشود اما الزاماً مخالفت آشکار نیست. مثلاً resist an order درست است ولی defy an order نافرمانی آشکار را نشان میدهد.
Common. Can replace defy when emphasizing opposition but not necessarily public or open disobedience. For example, 'resist an order' works, but 'defy an order' highlights open refusal.
رایج. به معنی اعتراض آشکار یا زیر سؤال بردن قوانین است، نزدیک به معنای defy. معمولاً استفادههای challenge authority و defy authority مشابهاند.
Common. Implies questioning authority or rules openly, close in meaning to defy. 'Challenge authority' and 'defy authority' are often interchangeable.
متضادها
آنقدر شدید یا غیرعادی بودن که تقریباً چیزی را غیرممکن یا بعید کند.
To be so extreme as to make something almost impossible or unlikely.
«موفقیت او غیرقابل توضیح است.»
“Her success defies explanation.”
«آن ساختمان با طراحیاش قانون جاذبه را به چالش میکشد.»
“The building defies gravity with its design.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی ایده یا شرایطی خلاف انتظارات یا قوانین باشد به کار میرود، مشابه این معنی defy.
Common. Used when an idea or condition contradicts usual expectations or rules, similar to this sense of defy.
رسمی. به معنای بیان خلاف چیزی است معمولاً درباره گفتهها نه رفتار.
Formal. Means to assert the opposite of something, close but more about statements than actions.