effect
نتیجه یا تغییری که بر اثر یک عمل یا رویداد خاص ایجاد میشود
A result or change caused by a specific action or event
«قانون جدید تأثیر مثبتی بر آموزش داشت.»
“The new law had a positive effect on education.”
«سیگار کشیدن اثرات مضر بر سلامت دارد.»
“Smoking has harmful effects on health.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. هنگام اشاره به نتیجه عموماً جایگزین effect میشود، ولی effect بیشتر تأکید بر علت دارد؛ مثل «اثر دارو» در مقابل «نتیجه یک آزمون».
Common. Generally interchangeable with 'effect' when referring to an outcome, but 'effect' often emphasizes cause more directly; e.g., 'the effect of medicine' vs. 'the result of a test'.
رسمی/روزمره. معمولاً برای نتایج منفی یا مهم استفاده میشود؛ وقتی بر اهمیت یا نتایج تأکید باشد جایگزین effect میشود.
Formal/common. Often used for negative or important results; can replace 'effect' when emphasizing importance or outcomes of actions.
متضادها
باعث وقوع چیزی شدن یا نتیجهای را ایجاد کردن
To cause something to happen or bring about a result
«مدیر تغییرات زیادی در سیاست اعمال کرد.»
“The manager effected many changes in the policy.”
«آنها به سرعت راهحلی برای مشکل ایجاد کردند.»
“They effected a solution to the problem quickly.”
تفاوت با واژههای مشابه
عبارت روزمره. به جای فعل effect به صورت غیررسمی و عبارتی به کار میرود؛ مثل «ایجاد تغییر» و «bring about change».
Common phrase. Used interchangeably with 'effect' as a verb but more informal and phrasal; e.g., 'bring about change' vs. 'effect change'.
روزمره. معنی نزدیک دارد ولی cause ممکن است وسیعتر باشد و الزاماً عمل عمدی را نشان ندهد، حال آنکه effect معمولاً عمل ارادی را منظور دارد.
Common. Similar meaning but 'cause' can be broader and doesn't always imply deliberate action, while 'effect' as a verb often implies deliberate bringing about.