façade
نمای جلوی یک ساختمان، به ویژه نمای تزئینی آن.
The front face of a building, especially a decorative one.
«نمای ساختمان با سنگکاری زیبایی پوشیده شده بود.»
“The building's façade was covered in beautiful stonework.”
«آنها نمای قدیمی را بازسازی کردند تا ظاهر تاریخی آن حفظ شود.»
“They restored the old façade to preserve its historic look.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی منظور جلوی کلی ساختمان است میتواند جایگزین façade شود؛ رسمیتر و مربوط به تزئینی بودن نما نیست.
Everyday. Can replace façade when referring to the general front of a building; less formal and less specific to decorative elements.
رسمی. معمولاً در معماری برای اشاره به طرف جلویی یا قابل مشاهده بکار میرود؛ در توصیفات فنی با façade قابل جایگزینی است.
Formal. Often used in architecture to mean the front or visible side of something; interchangeable with façade in technical descriptions.
ظاهر بیرونی که واقعیت ناخوشایند را مخفی میکند؛ یک چهره یا نقاب ساختگی.
An outward appearance that hides a less pleasant reality; a false front.
«دوستیاش فقط یک ظاهر بود تا نیات واقعیاش را پنهان کند.»
“His friendliness was just a façade to hide his true intentions.”
«پشت ظاهر خوشحال، او خیلی غمگین بود.»
“Behind the cheerful façade, she was feeling very sad.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. برای توصیف ظاهر کاذب یا فریبنده به کار میرود؛ در معنای انتزاعی کمتر رسمیتر از façade است.
Everyday. Can describe a false or deceptive surface appearance; used broadly but less formal than façade in abstract sense.
رسمی. به ادعا یا ظاهر فریبنده اشاره دارد؛ بیشتر معنای انتزاعی دارد و در موارد مادی جایگزین façade نمیشود.
Formal. Indicates a deceptive or false claim or appearance; more abstract than façade and not interchangeable in physical contexts.