feeble
بسیار ضعیف یا بدون نیروی جسمانی کافی.
Very weak or lacking physical strength.
«مرد پیر خیلی ضعیف بود که تنها راه برود.»
“The old man was too feeble to walk alone.”
«علیرغم حال بد، لبخندی کمجان زد.»
“She gave a feeble smile despite feeling sick.”
تفاوت با واژههای مشابه
کلمهای رایج روزمره. در بسیاری موقعیتها با feeble قابل جایگزینی است، اما feeble معمولاً ضعف شدید یا تأسفبرانگیز را نشان میدهد.
Common everyday word. Interchangeable with 'feeble' in many contexts but 'feeble' often implies extreme or pitiable weakness — e.g., 'feeble attempt' stronger than 'weak attempt.'
رسمی یا ادبی. معمولاً برای آسیبپذیری جسمانی به خصوص در افراد مسن یا بیمار استفاده میشود. در مکالمه روزمره کمتر از feeble یا weak کاربرد دارد.
Formal or literary. Typically used for physical fragility, especially of elderly or sick persons. Less common in everyday speech than 'feeble' or 'weak'.
متضادها
فاقد قدرت یا کیفیت کافی؛ ضعیف یا ناکافی.
Lacking strength or effectiveness in quality or ability; weak or inadequate.
«استدلال ضعیف او کسی را قانع نکرد.»
“His feeble argument did not convince anyone.”
«تیم تلاشی ضعیف برای بردن مسابقه انجام داد.»
“The team made a feeble attempt to win the match.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. میتواند جایگزین feeble برای تأکید بر عدم تأثیر یا قدرت در عمل یا استدلال شود، اما در زمینه نیروی جسمانی کاربرد ندارد.
Formal. Can replace 'feeble' when emphasizing lack of effect or power in an action or argument, but not in physical strength contexts.
روزمره. مانند feeble برای استدلالها یا کوششها به کار میرود، اما feeble بیشتر مفهوم ضعف تأسفبرانگیز یا کیفیت پایین دارد.
Common. Used similarly to 'feeble' for things like arguments or efforts, but 'feeble' often suggests pity or poor quality.