feign
/feɪn/
verb (فعل)formalpast (گذشته): feignedpast participle (مفعولی): feigned-ing (حال): feigning3rd (سوم): feigns
فعل — تظاهر کردن
تظاهر کردنوانمود کردن
تظاهر کردن به داشتن احساسی یا حالتی که واقعیت ندارد.
To pretend to feel or be affected by something.
«وقتی هدیه را گرفت، وانمود به تعجب کرد.»
“She feigned surprise when given the gift.”
«برای فرار از کار تظاهر به بیماری کرد.»
“He feigned illness to avoid work.”
تفاوت با واژههای مشابه
pretend— وانمود کردن
رایج. تقریباً مشابه است؛ feign رسمیتر یا ادبیتر است.
Common. Almost interchangeable; 'feign' is more formal or literary.
simulate— شبیهسازی کردن
رسمی یا فنی. به تقلید دقیق، معمولاً در شرایط کنترلشده اشاره دارد.
Formal or technical. Means to imitate closely, often in controlled settings.