flavor
طعم خاص و ویژهای که از غذا یا نوشیدنی حس میشود.
The distinctive taste of a food or drink.
«این بستنی طعم شیرین توتفرنگی دارد.»
“This ice cream has a sweet strawberry flavor.”
«من طعم تند این سس را دوست دارم.»
“I love the spicy flavor of this sauce.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. تقریباً در بافت غذا قابل جایگزینی با flavor است، اما taste معنی گستردهتری دارد و شامل حسهای دیگر نیز میشود.
Everyday. Almost interchangeable with flavor in food contexts, but 'taste' can be broader including senses beyond just flavor compounds. For example, 'the taste of coffee' and 'the flavor of coffee' are both correct.
رسمی/ادبی. معمولاً به طعم غنی و خاص اشاره دارد که لذتبخش است و تاکید بر لذت بردن است.
Formal/literary. Refers often to a rich or distinctive flavor quality, often in a positive or appreciative sense. Less general than flavor; used more to emphasize enjoyment.
به غذا یا نوشیدنی طعم یا بو خاصی افزودن.
To impart a specific taste or aroma to food or drink.
«آنها به چای طعم لیمو و عسل میدهند.»
“They flavor the tea with lemon and honey.”
«این سوپ با سبزیجات تازه طعمدار شده است.»
“This soup is flavored with fresh herbs.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً به معنی افزودن ادویه برای خوشمزهتر کردن است. همه مواقع قابل جایگزینی نیست.
Everyday. Usually to make food tastier by adding spices or herbs. Not always interchangeable because flavor can refer to more general taste/aroma additions beyond seasoning.
روزمره. کمتر به معنی افزودن طعم به کار میرود و بیشتر به معنی چشیدن است.
Everyday. Can be used to mean imparting taste but less common as a verb meaning 'to add flavor' and more about experiencing flavor.