gaze
به طور ثابت و عمیق نگاه کردن، معمولاً با تحسین، تعجب یا تأمل.
To look steadily and intently, especially with admiration, surprise, or thought.
«او ساعتها به دریا نگاه کرد.»
“She gazed out at the ocean for hours.”
«او با تأمل به چشمانش خیره شد.»
“He gazed into her eyes thoughtfully.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. مشابه gaze اما معمولاً با حالت بیادبی یا تعجب همراه است؛ stare ممکن است بیادبانه به نظر برسد، در حالی که gaze ممکن است تحسینآمیز باشد — مثل «او به نقاشی خیره شد» در برابر «او به غریبه زل زد».
Everyday. Similar to gaze but often implies rudeness or surprise; 'stare' can sound rude, whereas 'gaze' can be admiring — 'She gazed at the painting' vs. 'He stared at the stranger'.
روزمره. واژه عمومی برای چشم دوختن به چیزی؛ کمتر از gaze شدت دارد — «او به آسمان نگاه کرد» در برابر «او به آسمان خیره شد».
Everyday. General term for directing one's eyes at something; less intense than gaze — 'She looked at the sky' vs. 'She gazed at the sky'.
یک نگاه ثابت و متمرکز.
A steady, intent look.
«نگاهش به کوههای دور دوخته شده بود.»
“His gaze was fixed on the distant mountains.”
«احساس کرد نگاهش سراسر اتاق به دنبال اوست.»
“She felt his gaze follow her across the room.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً به عنوان اسم، stare قویتر و گاهی بیادبانهتر از gaze است — «او به من نگاه سرد داد» در مقابل «او به من نگاه ملایم داشت».
Everyday. Usually stronger and sometimes rude compared to gaze as a noun — 'He gave me a cold stare' vs. 'He gave me a gentle gaze'.
روزمره. نگاه کوتاه یا سریع، در مقابل gaze که طولانیتر و متمرکزتر است — «نگاه کوتاه سریع» در برابر «نگاه طولانی».
Everyday. Brief or quick look, opposite of gaze as a noun which is longer and more focused — 'a quick glance' vs. 'a long gaze'.