heretic
کسی که باورها یا عقایدی دارد که با تعالیم پذیرفته شده یک دین در تضاد است.
A person who holds beliefs or opinions that reject the established doctrines of a particular religion.
«کلیسا او را به عنوان مرتد محکوم کرد.»
“The church condemned him as a heretic.”
«در زمانهای قرون وسطی، مرتدان با مجازاتهای سخت روبرو میشدند.»
“In medieval times, heretics faced severe punishments.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به فردی گفته میشود که دین خود را رها کرده؛ در موضوعات دینی گاهی معادل heretic است ولی بیشتر بر ترک دین تاکید دارد.
Formal. Refers specifically to someone who abandons their religion; often interchangeable with 'heretic' in religious contexts but emphasizes renunciation more.
رسمی/سیاسی. به کسی گفته میشود که با عقاید رسمی مخالفت دارد، مخصوصا سیاسی؛ فقط تا حدی با معانی دینی heretic مشترک است.
Formal/Political. Means someone who disagrees with official beliefs, especially political, so only partly overlaps with 'heretic' which is religious.