hermit
کسی که به دلایل دینی یا معنوی به تنهایی زندگی میکند و از اجتماع دوری میکند.
A person who lives alone, often for religious or spiritual reasons, avoiding society.
«آن مرد پیر بهصورت زاهد در کوهها زندگی میکرد.»
“The old man lived as a hermit in the mountains.”
«بعد از آن رسوایی، او گوشهنشین شد و از همه دوری کرد.»
“After the scandal, she became a hermit and avoided everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و دینی. معنی مشابه ولی بیشتر روی خودانضباطی تأکید دارد و لزوماً تنها زندگی نمیکند.
Formal or religious context. Similar meaning but emphasizes strict self-discipline in spiritual practice; not always living completely alone.
متداول. کسی که از معاشرت اجتماعی دوری میکند، ولی الزاماً دلایل دینی ندارد؛ بهجای hermit برای تأکید بر انزوا کاربرد دارد.
Common. Means someone who avoids social contact but may not have religious reasons; can substitute for 'hermit' when emphasizing isolation.