ascetic
دارای نظم و انضباط شدید و پرهیز از هرگونه لذت برای اهداف مذهبی یا معنوی.
Characterized by severe self-discipline and abstention from all forms of indulgence, often for religious reasons.
«او زندگی زاهدانهای داشت و از تمام راحتیهای مادی پرهیز میکرد.»
“She lived an ascetic life, avoiding all material comforts.”
«راهب برای رسیدن به روشنبینی روحانی، روشهای ریاضتی را پیروی میکرد.»
“The monk followed ascetic practices to reach spiritual enlightenment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. سادگی و سختگیری را برجسته میکند؛ در مواقع تأکید بر پرهیز، قابل جایگزینی است اما نه همیشه در معانی مذهبی.
Formal. Emphasizes simplicity and strictness; can replace 'ascetic' in contexts emphasizing self-denial but less so in religious senses.
رسمی/غیررسمی. سادگی و انضباط را نشان میدهد؛ فراتر از زمینه مذهبی هم استفاده میشود و گاهی جایگزین ascetic است.
Informal/formal. Highlights simplicity and discipline; used metaphorically beyond religion, sometimes interchangeable with 'ascetic'.
فردی که با انضباط شدید زندگی میکند و از لذتها پرهیز میکند، معمولاً به دلایل مذهبی یا معنوی.
A person who practices severe self-discipline and abstains from indulgence, typically for religious or spiritual reasons.
«او پس از ترک تمام داراییهای دنیوی، زاهد شد.»
“He became an ascetic after renouncing all worldly possessions.”
«سبک زندگی ساده زاهد، بسیاری را به زندگی فروتنانه تشویق کرد.»
“The ascetic’s simple lifestyle inspired many to live humbly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مذهبی. به مرد زاهد خاص در جامعه دیرگاهی اشاره دارد.
Formal/religious. Refers specifically to a religious ascetic male, often in a monastic community.
رایج. کسی که برای دلایل مذهبی در تنهایی زندگی میکند، تأکید بیشتر بر انزوا نسبت به ریاضت.
Common. Someone living in solitude for religious reasons, emphasizing isolation more than asceticism itself.