impatience
حالت یا ویژگیای که در آن فرد نمیتواند به آرامی صبر کند یا تأخیر را تحمل کند.
The state or quality of being unable to wait calmly or tolerate delay.
«بیصبری او با تأخیر جلسه افزایش یافت.»
“His impatience grew as the meeting delayed.”
«او هنگام ایستادن در صف طولانی بیصبری نشان داد.»
“She showed impatience waiting in the long line.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. نشاندهنده ناتوانی در آرام ماندن معمولاً در زمان انتظار؛ زمانی جایگزین impatience میشود که به بیقراری اشاره شود.
Common. Indicates inability to remain still or calm, often due to waiting; interchangeable with impatience when emphasizing agitation during waiting.
روزمره. به تمایل به زود عصبانی شدن اشاره دارد؛ مرتبط با impatience اما بیشتر روی عصبانیت متمرکز است.
Common. Refers to tendency to become annoyed easily; related to impatience but focuses more on irritability than waiting.