impose
تحمیل کردن یک قانون، مجازات یا بار بر کسی بدون رضایت او.
To force a rule, punishment, or burden on someone without their agreement.
«دولت سال گذشته مالیاتهای جدیدی تحمیل کرد.»
“The government imposed new taxes last year.”
«آنها مقررات سختگیرانهای بر کارخانهها تحمیل کردند.»
“They imposed strict regulations on factories.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. عمدتاً برای قوانین کاربرد دارد و به معنای اجرا کردن است؛ برای مثال enforce a law بیشتر بر اجرا تأکید دارد.
Formal. Interchangeable with 'impose' mainly when referring to rules or laws, e.g. 'enforce a law' and 'impose a law' can be similar, though 'enforce' emphasizes implementation.
متضادها
سوءاستفاده کردن از کسی، معمولاً با درخواست بیشتر از حد منطقی.
To take unfair advantage of someone, often by demanding more than is reasonable.
«با درخواستهای زیاد از دوستانت سوءاستفاده نکن.»
“Don't impose on your friends by asking for too much.”
«او احساس میکند دیگران از سخاوتش سوءاستفاده میکنند.»
“She feels others impose on her generosity.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. هنگام اشاره به سوءاستفاده از دیگری قابل جایگزینی است.
Formal. Can often replace 'impose' when referring to taking unfair advantage, e.g. 'exploit someone's kindness' vs 'impose on someone's kindness.'