بازگشت

impute

im·pute/ɪmˈpjuːt/
im-in / intoputeto think / to clean
verb (فعل)formal
past (گذشته): imputedpast participle (مفعولی): imputed-ing (حال): imputing3rd (سوم): imputes
نسبت دادنمنسوب کردنمتهم کردن

نسبت دادن یا منسوب کردن (چیزی، به ویژه عیب یا جرم) به کسی.

To attribute or ascribe (something, especially a fault or crime) to someone.

«آنها سعی کردند شکست را به کم‌تجربگی او نسبت دهند.»

They tried to impute the failure to his lack of experience.

«منصفانه نیست که بدون مدرک واضح انگیزه به کسی نسبت دهیم.»

It's unfair to impute motives without clear evidence.

تفاوت با واژه‌های مشابه
attributeنسبت دادن

رایج. یک اصطلاح کلی برای انتساب چیزی به کسی یا چیزی. 'Impute' اغلب مفهوم نسبت دادن تقصیر یا ویژگی‌های منفی را دارد، در حالی که 'attribute' می‌تواند خنثی یا مثبت باشد. در انتساب ویژگی‌ها قابل تعویض است، اما 'impute' برای تقصیر قوی‌تر است.

Common. A general term for assigning something to someone or something. 'Impute' often carries a connotation of assigning blame or negative qualities, while 'attribute' can be neutral or positive. Interchangeable when assigning qualities, but 'impute' is stronger for blame.

ascribeاسناد کردن

رسمی. مشابه 'attribute' اما اغلب در بافت‌های رسمی یا آکادمیک استفاده می‌شود. هنگام صحبت از انتساب ویژگی‌ها یا علل، می‌تواند با 'impute' قابل تعویض باشد، اما 'impute' حس قوی‌تری از سرزنش را حفظ می‌کند.

Formal. Similar to 'attribute' but often used in formal or academic contexts. It can be interchangeable with 'impute' when talking about assigning qualities or causes, but 'impute' retains a stronger sense of blame.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000