impurity
مادهای که با مادهای خالص مخلوط شده و خالصی آن را کاهش میدهد یا آن را آلوده میکند.
A substance that is mixed with a purer substance and makes it less pure or dirty.
«آب دارای ناخالصی بود و برای نوشیدن ناامن بود.»
“The water had impurities making it unsafe to drink.”
«طلای با خلوص بالا ناخالصی بسیار کمی دارد.»
“Gold of high purity contains very few impurities.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در امور مربوط به ترکیبات ناخواسته قابل جایگزینی است، مثلاً آلودگی آب. برای پاکیزگی اخلاقی به کار نمیرود.
Common. Interchangeable in contexts discussing unwanted substances in a mixture, e.g., water contamination. Not used for moral impurity.
رایج. معمولاً برای آلودگیهای محیطی استفاده میشود، نه همیشه برای ناخالصی مواد.
Common. Often used for environmental impurities rather than materials in substances. Not always interchangeable when describing impurities in products.