بازگشت

incident

in·ci·dent/ˈɪn.sɪ.dənt/
1noun (اسم)common
plural (جمع): incidents
حادثهواقعهاتفاق

رویداد یا اتفاقی که معمولاً غیرمعمول یا ناخوشایند است.

An event or occurrence, especially one that is unusual or unpleasant.

«پلیس به طور کامل حادثه را بررسی کرد.»

The police investigated the incident thoroughly.

«دیروز در مدرسه یک اتفاق رخ داد.»

There was an incident at the school yesterday.

تفاوت با واژه‌های مشابه
eventرویداد

اصطلاحی خنثی برای چیزی که اتفاق می‌افتد؛ incident معمولاً به چیزهای منفی یا غیرمعمول اشاره دارد.

Neutral term for something that happens; incident often implies something negative or unusual.

occurrenceرخداد

رسمی؛ مشابه event اما در مکالمه روزمره کمتر استفاده می‌شود.

Formal; similar to event but less frequent in everyday speech.

متضادها
2adjective (صفت)formal
فرعیتصادفی

رخ دادن تصادفی یا به عنوان چیزی جانبی همراه با موضوعی اصلی.

Happening by chance or as a secondary accompaniment.

«اظهار نظر جانبی در طول صحبت مطرح شد.»

An incident remark was made during the talk.

«این خسارت به طور فرعی به عملیات اصلی مربوط بود.»

The damage was incidental to the main operation.

تفاوت با واژه‌های مشابه
accidentalتصادفی

رسمی؛ رخ دادن به طور اتفاقی، مشابه برخی کاربردهای صفت incident.

Formal; happening by chance, similar to some uses of incident as adjective.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000