حالتی که در آن فرد یا چیزی به طور فیزیکی یا اجتماعی از دیگران جدا شده باشد.
The state of being separated from others, either physically or socially.
«در طول همهگیری، بسیاری انزوای اجتماعی را تجربه کردند.»
“During the pandemic, many experienced social isolation.”
«بیمار برای جلوگیری از عفونت در انزوا نگه داشته شد.»
“The patient was kept in isolation to prevent infection.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنی کنارهگیری داوطلبانه است، مثلا «کنارهگیری در یک کلبه». همیشه با isolation که گاهی اجباری است جایگزین نمیشود.
Formal. Similar meaning but emphasizes voluntary withdrawal, e.g. 'seclusion in a cabin'. Not always interchangeable when isolation is forced.
رایج/رسمی. برجستهکننده جداسازی، معمولاً احساسی یا فیزیکی. در برخی بافتها قابل جایگزینی است.
Common/formal. Emphasizes separation, often emotional or physical. Usable interchangeably in some contexts.
فرآیند یا حالتی که در آن چیزی جدا میشود تا از آلودگی یا تداخل محافظت شود.
The process or condition of setting something apart to protect it from contamination or interference.
«جداسازی مواد شیمیایی خالص در آزمایشگاهها ضروری است.»
“The isolation of pure chemicals is essential in labs.”
«ایزولاسیون مناسب از خطاهای الکتریکی جلوگیری میکند.»
“Proper isolation prevents electrical faults.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. مشابه است ولی معمولاً کوتاهمدت و مرتبط با سلامت. همیشه در کاربردهای فنی قابل جایگزینی نیست.
Common. Similar but usually temporary and health-related. Not always interchangeable in technical contexts.
رسمی. بیشتر به جدا کردن بر اساس طبقهبندی اشاره دارد. در جداسازی اشیاء قابل جایگزینی است.
Formal. Emphasizes separation often based on classification. Interchangeable in contexts of separating things.