jabbering
فعل — چت کردن سریع و نامفهوم
با سرعت و به شکلی نامفهوم صحبت کردن، معمولاً با هیجان یا به شکل بیمعنی.
Speaking rapidly and unintelligibly, often excitedly or foolishly.
«کودکان در زنگ تفریح با هیجان زیاد حرف میزدند.»
“The children were jabbering excitedly during recess.”
«او بیوقفه حرف میزد و هیچکس حرفش را نفهمید.»
“He kept jabbering and no one understood a word.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. برای صحبت نامفهوم و پیوسته به ویژه توسط کودکان یا هنگام اضطراب کاربرد دارد؛ در گفتار رسمی کمتر استفاده میشود.
Everyday. Often used for unclear, continuous talking, especially by children or when nervous — 'She babbled nervously' works, but not formal speech.
معمولی. به صحبت طولانی و بیمورد اشاره دارد و معمولاً بار منفی یا کودکانه دارد؛ در محیطهای غیررسمی جایگزین مناسبی است.
Common. Implies talking at length about trivial matters, similar to jabber but sometimes a bit more negative or childish — good synonym in informal contexts.