mediate
میانجیگری کردن برای حل اختلاف بین دو یا چند طرف.
To try to resolve a dispute between two or more parties by acting as an intermediary.
«او میانجیگری اختلاف بین دو همکار را انجام داد.»
“She mediated the conflict between the two coworkers.”
«مدیر راهحلی برای اختلاف میانجیگری کرد.»
“The manager mediated a solution to the disagreement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در زمینه حقوقی یا رسمی به جای mediate به کار میرود، بهخصوص وقتی طرف سوم تصمیم الزامآور میگیرد.
Formal. Used mainly in legal or official contexts instead of 'mediate', especially when a third party makes a binding decision.
رسمی یا ادبی. معنی مشابه اما معمولاً به معنای واسطهگری برای فردی است تا به او کمک شود، نه بیطرفی میانجی.
Formal or literary. Similar meaning but often implies appealing on behalf of someone rather than impartial mediation.