mound
تپهی کوچک یا انبوه خاک، سنگ یا مواد دیگر که به طور طبیعی یا مصنوعی برجسته شده است
A small raised area or heap of earth, stones, or other material
«کودکان یک تپهی شنی در ساحل ساختند.»
“The children built a sand mound at the beach.”
«یک تپه پوشیده از علف پشت خانه قدیمی بلند شده بود.»
“A mound covered with grass rose behind the old house.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی به تودهای از اشیا اشاره میکند جایگزین mound میشود، اما heap کمتر برای ارتفاع طبیعی زمین به کار میرود.
Common. Can replace 'mound' when referring to a pile of things, but 'heap' is less often used for natural earth elevations; e.g. 'a heap of stones' works, 'a mound of stones' feels more natural for certain contexts.
رسمی یا ادبی. به عنوان تپه کوچک طبیعی قابل جایگزین است اما در محاوره کمتر استفاده میشود.
Formal or literary. Interchangeable as a small natural hill; 'hillock' is more specialized and less common in everyday speech.
چیزی را به شکل یک تپه یا توده کوچک جمع کردن یا ساختن
To form or heap into a small raised pile or mound
«آنها خاک را دور گیاهان جدید تل کردند.»
“They mounded the soil around the new plants.”
«کشاورزان پیش از انبار کردن، یونجهها را به صورت تپهای جمع کردند.»
“Farmers mounded hay into piles before storage.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. مشابه است اما کمتر به عنوان فعل برای توده زمین به کار میرود.
Common. Similar meaning but less often used as a verb specifically for forming small earthen piles.
متداول. در موقعیتهای کلی جمع کردن قابل جایگزین است ولی mound به شکل دادن به تپه کوچکتر تاکید دارد.
Common. Can be used interchangeably in general contexts of piling, but 'mound' emphasizes shaping into a rounded small hill.