naive
نداشتن تجربه یا دانش کافی، سادهلوح یا بیگناه به نظر رسیدن.
Showing a lack of experience, wisdom, or judgement; innocent or simple in outlook.
«او خیلی سادهلوح بود که به حیله شک کند.»
“She was too naive to suspect any trickery.”
«سؤالات سادهلوحانهاش نشان میداد که درباره کسبوکار چیزی نمیداند.»
“His naive questions showed he knew little about business.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیشتر به بیگناهی اخلاقی یا قانونی اشاره دارد تا فقدان تجربه. معمولاً وقتی پاکی اخلاقی مد نظر است جایگزین 'naive' میشود.
Common. Often refers to moral or legal innocence rather than just lack of experience. Usually can replace 'naive' when moral purity is meant.
رسمی/غیررسمی. به فقدان تجربه دنیایی اشاره دارد، شبیه naive است. در بسیاری موارد میتواند جایگزین شود، به ویژه وقتی منظور نداشتن پیچیدگی است.
Formal/informal. Means lacking worldly experience, similar to naive. Can replace 'naive' in many contexts, especially about lacking complexity or polish.
غیررسمی. بر استعداد فریب خوردن تأکید دارد، بخشی از معناهای naive است. فقط وقتی منظور زودباور بودن است جایگزین میشود.
Informal. Emphasizes tendency to be easily tricked, a subset of naive. Can replace 'naive' only when meaning involves being easily deceived.