nuisance
چیزی یا کسی که باعث ناراحتی یا مزاحمت میشود.
Something or someone causing annoyance or inconvenience.
«موسیقی بلند برای همسایهها مزاحمت ایجاد کرده بود.»
“The loud music was a nuisance to the neighbors.”
«او در زمستان، خراب بودن بخاری را دردسر میدانست.»
“He considered the broken heater a nuisance during winter.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی است. وقتی منظور چیزی است که باعث اذیت میشود ولی شدت کمتری دارد جایگزین nuisance میشود.
Common. Can replace 'nuisance' when referring to something irritating but less severe.
محاورهای است. در موقعیتهای غیررسمی وقتی مزاحمت جزئی است قابل جایگزینی است.
Informal. Interchangeable in casual contexts when emphasizing minor inconvenience.
رایج است. مخصوصاً برای انسانها یا حیواناتی که مزاحمت مکرر ایجاد میکنند کاربرد دارد.
Common. Used especially for people or animals causing persistent trouble.