observance
عمل پیروی یا احترام گذاشتن به قانون، سنت یا آیین دینی.
The act of following or respecting a rule, law, custom, or religious practice.
«رعایت تعطیلات برای بسیاری از مردم مهم است.»
“The observance of holidays is important to many people.”
«رعایت دقیق قانون لازم است.»
“Strict observance of the law is required.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر برای رعایت دقیق قوانین در زمینههای قانونی یا سازمانی بهکار میرود، مثلاً «رعایت استانداردهای ایمنی». برای مراسم یا دین معمولاً استفاده نمیشود.
Formal. Used primarily for following rules or regulations strictly, often in legal or organizational contexts, e.g., 'compliance with safety standards'. Not used for religious or traditional ceremonies.
رسمی. مشخصاً به احترام گذاشتن به سنتها یا آیینهای دینی اشاره دارد، و در زمینههای تشریفاتی استفاده میشود.
Formal. Refers specifically to respecting customs or religious rituals, interchangeable with 'observance' itself but used in more ceremonial contexts.
مراسم یا آیینی، به ویژه مراسمی برای مناسبت مذهبی یا فرهنگی.
A ceremony or ritual, especially one marking a religious or cultural event.
«مراسم عید پاک شامل حضور در خدمات کلیسا است.»
“The observance of Easter includes attending church services.”
«آنها برای بزرگداشت مرحوم در مراسم شرکت کردند.»
“They attended the observance to honor the deceased.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. به طور کلی به رویدادهای رسمی و آیینی اشاره دارد، شامل موارد مذهبی هم میشود. وقتی جنبه تشریفاتی مدنظر است، قابل جایگزینی با observance است.
Common. Refers broadly to formal events and rituals, including religious ones. Interchangeable with ‘observance’ when emphasizing the ceremonial aspect.
رسمی. بیشتر به آیینهای مذهبی یا فرهنگی با معنی نمادین اشاره دارد. وقتی تأکید روی سنت و مراحل معین است به کار میرود.
Formal. More focused on established religious or cultural practices with symbolic meaning. Used when emphasizing tradition and set procedures.