offender
فردی که قانون یا قواعد را نقض میکند.
A person who breaks the law or violates rules.
«متخلف به دو سال زندان محکوم شد.»
“The offender was sentenced to two years in prison.”
«پلیس متخلف را در محل دستگیر کرد.»
“Police caught the offender at the scene.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/متداول. به کسی گفته میشود که جرم مرتکب شده؛ در زمینههای قانونی با offender قابل جایگزینی است اما در نقض قوانین غیررسمی نه.
Formal/common. Refers specifically to someone who commits a crime; interchangeable with 'offender' in legal contexts but not in informal rule-breaking contexts. E.g., 'The criminal was arrested' but not 'The offender of the school rule'.
رسمی. مخصوص کسانی است که قانون میشکنند. در نوشتار رسمی جایگزین offender میشود اما در گفتار کمتر به کار میرود.
Formal. Specifically used for those who break laws. Can replace 'offender' in legal or formal writing but less common in speech. E.g., 'lawbreaker caught by police', less common 'offender caught'.
رسمی. به کسی گفته میشود که قوانین یا مقررات را نقض میکند. در زمینه نقض قوانین با offender قابل جایگزینی است.
Formal. Focuses on someone who violates rules or laws. Interchangeable with 'offender' when emphasizing the act of violation, especially in legal contexts.