panic
احساس ناگهانی و شدید ترس که باعث رفتار غیرمنطقی میشود.
A sudden, intense, uncontrollable fear causing irrational behavior.
«وحشت ناگهانی در میان جمعیت پراکنده شد.»
“A sudden panic spread throughout the crowd.”
«وقتی متوجه شد کلیدهایش را گم کرده، وحشت کرد.»
“She felt panic when she realized her keys were lost.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنی کلیتری از panic دارد؛ پنیک ناگهانی و شدیدتر است. ترس معمولا کلی و کمتر شدید است.
Everyday. Broader meaning than panic; 'panic' is more intense and sudden. 'Fear' is general and can be less extreme.
رسمی. شدت بیشتر دارد و ممکن است به ترس طولانی اشاره کند؛ در موارد شدید قابل تعویض اما معمولا جدیتر است.
Formal. More intense and sometimes implies prolonged fear; can be interchangeable in intense contexts but 'terror' is often more serious.
متضادها
ناگهان دچار ترس یا اضطراب شدید شدن که کنترل رفتار را سخت میکند.
To suddenly feel overwhelming fear or anxiety that makes controlling actions difficult.
«وحشت نکن، همه چیز درست میشود.»
“Don't panic, everything will be fine.”
«وقتی زنگ هشدار آتش به صدا درآمد، وحشت کرد.»
“He panicked when the fire alarm rang.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. معنی مشابه اما غیررسمی و عامیانه است؛ بیشتر برای حالتهای خفیفتر استفاده میشود.
Informal. Similar meaning but more casual; used in everyday speech mostly for mild to moderate panic.
روزمره. مترادف کلی است ولی panic ناگهانی و شدیدتر است؛ همیشه قابل جایگزینی نیست.
Everyday. General synonym but 'panic' is more sudden and intense; not always interchangeable.
مربوط به یا نشاندهنده ترس یا اضطراب ناگهانی.
Relating to or showing sudden fear or anxiety.
«واکنش وحشت او قابل درک بود.»
“Her panic reaction was understandable.”
«وقتی مار را دید، با وحشت فریاد زد.»
“He gave a panic shout when he saw the snake.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنی مشابه اما کمتر شدید و ناگهانی؛ در بافتهای روزمره قابل تعویض است.
Everyday. Similar meaning but less intense and less sudden than panic; often interchangeable in casual contexts.