composure
حالت آرامش و کنترل احساسات در شرایط سخت یا استرسزا.
The state of being calm and in control of one's emotions, especially in difficult situations.
«در شرایط اضطراری آرامش خود را حفظ کرد.»
“She kept her composure during the emergency.”
«حفظ خونسردی در جلسات پراسترس کمککننده است.»
“Maintaining composure helps in stressful meetings.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بسیاری از بافتها قابل جایگزینی است ولی composure معمولاً یعنی کنترل در استرس، در حالی که calmness عمومیتر است.
Common. Interchangeable in many contexts when emphasizing a peaceful state, but 'composure' often implies control under stress whereas 'calmness' can be more general., 'He maintained calmness during the meeting' works similarly to composure.
رایج/رسمی. بیشتر به کنترل نفس و احساسات اشاره دارد و در معانی احساسی نزدیک است.
Common/formal. Emphasizes controlling impulses and emotions; closely related to composure but more about internal restraint. Can often replace composure in emotional contexts, e.g. 'She showed great self-control'.