passenger car
وسیله نقلیه موتوری که برای جابهجایی مسافران روی جادهها طراحی شده است.
A motor vehicle designed to carry passengers on roads.
«او یک خودروی سواری جدید برای خانوادهاش خرید.»
“He bought a new passenger car for his family.”
«خودروهای سواری معمولاً برای راحتی و سرعت طراحی میشوند.»
“Passenger cars are usually designed for comfort and speed.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در استفاده روزمره بهخصوص برای خودروهای شخصی قابل جایگزینی با Passenger car است؛ automobile رسمیتر است.
Common. Interchangeable with 'passenger car' in everyday use, especially for personal vehicles; 'automobile' is more formal.
رایج. مخصوص نوع خاصی از خودروهای سواری با صندوق جداست؛ فقط زمانی قابل جایگزینی است که این نوع خودرو مدنظر باشد.
Common. Refers specifically to a type of passenger car with a separate trunk; interchangeable only when this body style applies.