pleasant
چیزی که حس خوشایند و رضایتبخش ایجاد میکند؛ دلپذیر و خوشایند.
Giving a sense of happy enjoyment or satisfaction; agreeable.
«ما یک شب دلپذیر در پارک داشتیم.»
“We had a pleasant evening at the park.”
«هوا امروز خوشایند و گرم است.»
“The weather is pleasantly warm today.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در متون مودبانه یا کتبی برای چیزی که خوشایند است گفته میشود. در مکالمه دوستانه همیشه جایگزین نیست.
Formal. Used in polite or written contexts to describe something that is acceptable or nice. Not always interchangeable in casual speech. For example, 'an agreeable person' fits formal writing better than 'pleasant person' in daily talk.
رایج/غیررسمی. روی لذتبخش بودن تأکید دارد و درباره تجربهها یا فعالیتها استفاده میشود. در مواردی مانند سفر دلپذیر قابل جایگزینی است.
Common/informal. Focuses on the ability to provide enjoyment, often about experiences or activities. Interchangeable in contexts like 'a pleasant trip' vs. 'an enjoyable trip'.
رفتار یا برخورد مودبانه و دوستانه.
Polite and friendly in manner or behavior.
«او با همهای که دید برخورد دوستانه داشت.»
“She was pleasant to everyone she met.”
«دبیرخانه با لبخندی مودبانه از ما استقبال کرد.»
“The receptionist greeted us with a pleasant smile.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/غیررسمی. بیشتر بر گرمی رفتار تأکید دارد و بیشتر در رابطههای اجتماعی مصرف میشود.
Common/informal. Emphasizes a warm attitude easily understood in social contexts. Interchangeable mostly but 'friendly' focuses more on sociability.
رسمی/ادبی. برای توصیف افراد خوشطبع به کار میرود و در مکالمه روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal/literary. Used to describe a person who is pleasant and good-natured. Slightly more formal than 'pleasant' and less common in daily speech.