propriety
رعایت معیارها و آداب درست در رفتار و اخلاق.
Conformity to accepted standards of behavior or morals; appropriateness.
«او درباره درستی رفتار او سؤال کرد.»
“She questioned the propriety of his behavior.”
«او همیشه ادب مورد انتظار در مراسم رسمی را حفظ میکرد.»
“He always maintained the propriety expected at formal events.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بر رفتار مودبانه و مناسب در موقعیتهای اجتماعی تاکید دارد. اغلب در متنهای رسمی به کار میرود، مثلاً «در مراسم آداب مناسبی داشت.»
Formal. Emphasizes polite and proper behavior in social situations. Often used in formal or literary contexts, e.g. 'He observed perfect decorum at the ceremony.'
رایج/رسمی. مربوط به قوانین اجتماعی رسمی است، معمولاً در جامعهی مودب یا محل کار. هنگام تاکید بر آداب استفاده میشود، مثلاً «آداب شام را میداند.»
Common/formal. Refers specifically to formal rules of social behavior, often in polite society or business. Used when focusing on manners, e.g. 'She knows the etiquette of dining.'