ring one's bell
/rɪŋ wʌnz bɛl/
phrase (عبارت)informal
عبارت — محکم زدن
محکم زدنگیج کردن با ضربه
ضربهٔ محکمی به کسی زدن، بهویژه به سر او.
To give someone a hard blow, especially to the head.
«آن زمینخوردن واقعاً ضربهٔ محکمی به سرش زد.»
“That fall really rang his bell.”
«بوکسور همان اوایل ضربهٔ سنگینی به حریفش زد.»
“The boxer rang his opponent's bell early on.”