scorch
سوزاندن سطح چیزی با حرارت زیاد که معمولاً باعث تغییر رنگ یا آسیب میشود.
To burn the surface of something with intense heat, usually causing discoloration or damage.
«آفتاب علفهای خشک را سوزاند.»
“The sun scorched the dry grass.”
«او به صورت اتفاقی پنکیکها را روی تابه سوزاند.»
“She accidentally scorched the pancakes on the pan.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنی سوزاندن سریع سطح با حرارت زیاد است، اغلب در پختوپز؛ فقط برای سوختگی سطحی جایگزین scorch میشود، نه برای خشک شدن یا رنگپریدگی.
Formal. Means to burn the surface quickly with intense heat, often for cooking; interchangeable with 'scorch' only for surface burning, not for drying or fading.
رایج در پختوپز و آتش. به معنی سوختن تا سیاه شدن سطح است، قویتر از scorch؛ وقتی آسیب کمتر یا نامحسوس است جایگزین نمیشود.
Common in cooking and fire contexts. Implies burning to blacken the surface, stronger than 'scorch'. Not interchangeable when the damage is lighter or less visible.