بازگشت
shout
/ʃaʊt/
1verb (فعل)common
past (گذشته): shoutedpast participle (مفعولی): shouted-ing (حال): shouting3rd (سوم): shouts
فریاد زدنداد زدن
چیزی را با صدای بلند گفتن، معمولاً بهخاطر هیجان یا جلب توجه.
To say something loudly, usually because of strong emotion or to get attention.
«او برای کمک فریاد زد.»
“He shouted for help.”
«در کتابخانه فریاد نزن.»
“Don't shout in the library.”
تفاوت با واژههای مشابه
yell— جیغ زدن
غیررسمی. معمولا بلندتر و شدیدتر از shout است؛ اغلب خشم را منتقل میکند. گاهی قابل تعویض است.
Informal. Usually louder and more intense than shout; often conveys anger. Sometimes interchangeable.
متضادها
2noun (اسم)common
فریادداد
فریاد یا صدای بلند.
A loud call or yell.
«فریاد او توسط همه شنیده شد.»
“Her shout was heard by everyone.”
«وقتی برنده شد فریاد زد.»
“He gave a shout when he won.”
تفاوت با واژههای مشابه
cry— داد
رایج. بیان صوتی بلند عمومی، گاهی احساسی.
Common. General loud vocal expression, sometimes emotional.