termination
عمل پایان دادن به چیزی مثل قرارداد یا توافقنامه.
The act of ending something, such as an agreement or a contract.
«خاتمه قرارداد توسط هر دو طرف توافق شد.»
“The termination of the contract was agreed upon by both sides.”
«او به دلیل عملکرد ضعیف با پایان کار خود مواجه شد.»
“He faced termination of his employment due to poor performance.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولا جایگزین هم هستند اما termination رسمیتر و حقوقیتر است. end گستردهتر و روزمرهتر است.
Common. Generally interchangeable but 'termination' is more formal and often legal. 'End' is broader and used in everyday contexts.
رسمی. وقتی قرارداد یا رویدادی قبل از انجام لغو میشود به کار میرود. وقتی فقط پایان مدنظر است جایگزین نیست.
Formal. Used specifically when an agreement or event is cancelled before completion. Not interchangeable when emphasis is just on ending.
محل یا نقطهای که چیزی پایان مییابد یا بسته میشود، مثل سیم یا مدار الکتریکی.
A place or point where something ends or is closed off, such as a wire or electrical circuit.
«اطمینان حاصل کن که انتهای کابل به درستی عایقبندی شده است.»
“Make sure the cable's termination is properly insulated.”
«تکنسین نقاط پایانی مدار را بررسی کرد.»
“The technician checked the termination points of the circuit.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولا برای نقاط پایانی به کار میرود ولی termination در این معنی معمولا فنی است.
Common. Used broadly for final points but 'termination' in this context often technical.
رسمی/فنی. معنی بسته شدن یا مهر و موم دارد. مرتبط ولی دقیقاً مترادف نیست.
Formal/technical. Implies something is closed off or sealed. Related but not exact synonym.