truce
توافق موقت بین طرفهای درگیر برای متوقف کردن جنگ یا اختلاف.
A temporary agreement between opposing parties to stop fighting or arguing.
«دو طرف به آتشبس یکروزه برای توقف جنگ توافق کردند.»
“The two sides agreed on a truce to stop fighting for a day.”
«در طول آتشبس، کمکهای انسانی اجازه ورود به منطقه داشت.»
“During the truce, humanitarian aid was allowed into the region.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/نظامی. تقریباً برابر با truce در زمینههای نظامی است ولی رسمیتر و معمولا برای مدت معین است. مثال: در جملۀ 'آتشبس اعلام شد' رایجتر است.
Formal/military. Almost interchangeable with 'truce' in military contexts but more official and often negotiated for a set period. For example, 'a ceasefire was declared' is common, while 'a truce was declared' can sound slightly less formal.
بسیار رسمی/تاریخی. به توافق رسمی و طولانیتر برای پایان دادن به جنگ بین کشورها اشاره دارد. در موارد روزمره به جای truce به کار نمیرود.
Very formal/historical. Refers to a formal agreement to stop fighting, often between nations, usually more permanent. Not interchangeable with 'truce' in casual contexts.