armistice
توافق رسمی برای توقف جنگ یا درگیری بین دو یا چند طرف.
An official agreement to stop fighting between two or more parties, especially in a war.
«کشورها برای پایان جنگ آتشبس امضا کردند.»
“The countries signed an armistice to end the war.”
«توافق آتشبس در سراسر جهان جشن گرفته شد.»
“The armistice agreement was celebrated worldwide.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً قابل جایگزینی هستند؛ آتشبس معمولاً تأکید بر توقف موقتی دارد، اما آرمستیس معمولاً جنبه رسمی و قانونی دارد.
Common. Often interchangeable; ceasefire usually emphasizes temporary stoppage, while armistice often has a formal or legal connotation. For example, 'ceasefire' is common during ongoing conflicts, 'armistice' refers to formal end agreements.
رسمی/غیررسمی. معمولاً موقت و کمتر رسمی از آرمستیس است. برای وقفه کوتاه در جنگ مثل 'آشتینامه برای مذاکره' استفاده میشود.
Informal/formal. Usually temporary and less formal than an armistice. Used to pause fighting briefly, like 'a truce for negotiations'. Less common for formal war endings.