unassuming person
شخص یا رفتاری که خودنمایی نمیکند و رفتار متواضعانه دارد.
Not pretentious or arrogant; modest and humble in manner.
«او فردی بیادعاست که هرگز درباره موفقیتش خودستایی نمیکند.»
“She is an unassuming person who never boasts about her success.”
«با وجود دستاوردهایش، او همچنان متواضع و بیادعا باقی مانده است.»
“Despite his achievements, he remains unassuming and humble.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب میتواند جایگزین unassuming برای توصیف تواضع در رفتار باشد؛ «شخص متواضع» و «شخص بیادعا» مشابهند.
Common. Can often replace 'unassuming' when describing humility in behavior; 'modest person' and 'unassuming person' work similarly.
رایج. بر کماهمیت پنداری خود تأکید دارد و در بسیاری از موارد جایگزین unassuming میشود ولی گاهی مفهوم کاهش غرور بیشتر دارد.
Common. Emphasizes low self-importance, can replace 'unassuming' in many contexts but sometimes implies more lack of pride.