uninhabited
جایی که هیچ انسان یا حیوانی در آن زندگی نمیکند؛ خالی از ساکنان.
Not having people or animals living in a place; empty of inhabitants.
«جزیره برای قرنها کاملاً خالی از سکنه بود.»
“The island was completely uninhabited for centuries.”
«آنها درهای خالی از سکنه دور از تمدن را کاوش کردند.»
“They explored an uninhabited valley far from civilization.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معمولاً برای توصیف مکانهای بدون سکنه مثل uninhabited استفاده میشود. 'ساحل متروکه' تأکید بر نبود افراد دارد و ممکن است به ترک مکان اشاره کند.
Common. Often used to describe places without people, similar to 'uninhabited'. 'Deserted beach' emphasizes no people are present. Can imply abandonment.
متداول. بیشتر به نبود موقت اشاره دارد تا عدم سکونت دائمی. 'خانه خالی' ممکن است فعلاً خالی باشد اما همیشه چنین نباشد.
Common. Refers more to temporary absence rather than permanent lack of inhabitants. 'Unoccupied house' might be empty now but not necessarily uninhabited permanently.