حالت یا کیفیت زنده بودن و داشتن زندگی.
The state or quality of being alive; having life.
«زنده بودن جنگل در هر نفس حس میشد.»
“The aliveness of the forest was felt in every breath.”
«او به زنده بودن در چشمان کودکان تحسین میکرد.»
“She admired the aliveness in the children's eyes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به کیفیت زنده بودن اشاره دارد قابل جایگزین است، مثلاً «زندگی گیاه» به جای «زنده بودن گیاه». در مکالمات روزمره و متون ادبی به کار میرود.
Common. Interchangeable when referring to the quality or condition of being alive, e.g. 'the aliveness of the plant' ≈ 'the life of the plant'. Used broadly in everyday and literary contexts.
رسمی. انرژی و شادابی را تأکید دارد نه فقط وجود داشتن؛ بیشتر در زمینه سلامتی یا شخصیت به کار میرود و همیشه جایگزین «aliveness» نیست.
Formal. Emphasizes energy, vigor, and liveliness rather than mere existence; used more in health or personality contexts. Not always interchangeable with 'aliveness'.