anger
احساس شدید رنجش، نارضایتی، یا خصومت.
A strong feeling of annoyance, displeasure, or hostility.
«موجی از خشم را احساس کرد.»
“He felt a surge of anger.”
«عصبانیت او در چهرهاش نمایان بود.»
“Her anger was visible on her face.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. نشاندهنده شکل بسیار شدیدتر و اغلب کنترلنشدهای از خشم است که غالباً به اقدامات خشونتآمیز منجر میشود. در بافتهای روزمره و ناراحتیهای خفیف با 'anger' قابل تعویض نیست. مثال: "خشم او پس از خیانت حد و مرزی نمیشناخت" درست است، "وقتی او دیر کرد احساس خشم شدید کردم" نه.
Formal/literary. Indicates a much more intense and often uncontrolled form of anger, often leading to violent actions. Not interchangeable with 'anger' in everyday mild annoyance contexts. Example: "His fury knew no bounds after the betrayal" works, "I felt fury when he was late" doesn't.
متداول. شبیه به 'fury' اما اغلب به معنای از دست دادن کنترل و فوران خشونتآمیز است. میتواند در بافتهای روزمره برای خشم شدید استفاده شود، اما نه برای ناراحتی خفیف. مثال: "او وقتی خبر را شنید از خشم کور شد" درست است، "از اتاق نامرتب خشم کور شدم" نه.
Common. Similar to 'fury' but often implies a loss of self-control and a violent outburst. Can be used in everyday contexts for intense anger, but not for mild displeasure. Example: "He flew into a rage when he heard the news" works, "I felt rage about the messy room" doesn't.
کسی را خشمگین کردن؛ عصبانی کردن.
To make someone angry; to provoke anger in.
«خیانت او دوستانش را خشمگین کرد.»
“His betrayal angered his friends.”
«او از حرفهای بیادبانهشان عصبانی شد.»
“She was angered by their rude remarks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. کسی را به شدت عصبانی کردن، اغلب تا حد خشونت. قویتر از 'anger' و دلالت بر تحریکی عمیقتر و شدیدتر دارد. مثال: "اظهارات او جمعیت را به شدت خشمگین کرد" درست است، "تاخیر قطار او را عصبانی کرد" معمولاً از 'enrage' استفاده نمیکند.
Formal. To make someone extremely angry, often to the point of violence. Stronger than 'anger' and implies a deeper, more profound provocation. Example: "His comments enraged the crowd" works, "The delay in the train angered him" would not typically use 'enrage'.
متداول. کسی را آزار دادن، اغلب به صورت خفیف اما مداوم. ضعیفتر از 'anger' و معمولاً به معنای فورانهای عاطفی شدید نیست. مثال: "زمزمههای مداوم او آزارم میدهد" درست است، "بیعدالتی مردم را خشمگین کرد" قویتر از 'irritate' است.
Common. To annoy someone, often slightly, but persistently. Weaker than 'anger' and generally does not imply strong emotional outbursts. Example: "His constant humming irritates me" works, "The injustice angered the public" is stronger than 'irritate'.