annoying
آزاردهنده، موجب ناراحتی یا اذیت بهخاطر رفتار یا خصوصیات آزاردهنده.
Causing irritation or discomfort; unpleasant because of bothersome behavior or characteristics.
«او عادتی آزاردهنده دارد که مدام حرف دیگران را قطع میکند.»
“He has an annoying habit of interrupting.”
«صدای وزوز واقعا آزاردهنده است.»
“The buzzing sound is really annoying.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً قابل جایگزینی با annoying است، اما irritating گاهی ناراحتی فیزیکی را نیز میرساند.
Common. Often interchangeable with annoying, but irritating can sometimes imply physical discomfort as well. 'An irritating sound' works; 'an irritating person' works too.
رایج. معنای مشابه annoy دارد اما کمی رسمیتر؛ در متون و موقعیتهای مودبانه بیشتر استفاده میشود.
Common. Similar in meaning to annoying but slightly more formal; used often in written or polite contexts. 'A bothersome problem' is typical.