aroma
بویی خوشایند که معمولاً از غذا، گلها یا ادویهها میآید.
A pleasant smell, often from food, flowers, or spices.
«رایحه قهوه تازه فضا را پر کرد.»
“The aroma of fresh coffee filled the room.”
«او بوی نان تازه را دوست داشت.»
“She loved the aroma of baking bread.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معنای مشابه دارد، معمولاً برای عطر و گلها استفاده میشود؛ وقتی رایحه خوش را تأکید میکنیم به جای aroma قابل استفاده است.
Formal. Similar meaning, often used for perfumes and flowers; interchangeable when emphasizing pleasant scent — 'a floral fragrance' works better than 'aroma' in perfumes.
روزمره. تقریباً جایگزین aroma برای بوهای خوش است، اما scent میتواند معنای کلی بو حتی ناخوشایند هم بدهد.
Common/everyday. Almost interchangeable with 'aroma' for pleasant smells, but 'scent' can also mean general smell (pleasant or not).
بوی خاص و مشخص یک چیز که به راحتی قابل تشخیص است.
A distinctive characteristic smell of something.
«شراب دارای رایحهای غنی و مخصوص منطقه خود است.»
“The wine has a rich aroma unique to its region.”
«رایحه گیاهان این غذا را خاص کرد.»
“The aroma of the herbs made the dish special.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. بیشتر به طعم اشاره دارد اما در غذاها میتواند به بوی خوش هم دلالت کند؛ در همه زمینهها جایگزین aroma نیست.
Everyday. While flavor primarily refers to taste, it can also imply aroma in foods; not always interchangeable with aroma but related in culinary contexts.