break off
فعل عبارتی — جدا کردن
جدا کردن قسمتی از یک کل بزرگتر با زور یا فشار.
To separate a piece from a larger whole by force.
«او یک تکه شکلات برای من شکست و جدا کرد.»
“She broke off a piece of chocolate for me.”
«یک شاخه کوچک در باد شدید شکست و جدا شد.»
“A small branch broke off in the strong wind.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رسمی. جدا کردن چیزی از یک شیء یا گروه بزرگتر؛ می‌تواند به آرامی یا با زور انجام شود. دامنه معنایی وسیع‌تری نسبت به break off دارد.
Formal. To separate something from a larger object or group; can be done gently or with force. Broader in scope than 'break off'.
فعل عبارتی — قطع کردن
ناگهان به یک مکالمه، رابطه یا توافق پایان دادن.
To suddenly end a conversation, relationship, or agreement.
«او ناگهان مکالمه را قطع کرد.»
“He broke off the conversation abruptly.”
«آنها تصمیم گرفتند نامزدی خود را بهم بزنند.»
“They decided to break off their engagement.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رایج. اصطلاحی کلی برای متوقف کردن چیزی. کمتر از break off ناگهانی یا چشمگیر است، که به معنای پایان ناگهانی یا ناتمام است.
Common. A general term for bringing something to a halt. Less abrupt or dramatic than 'break off', which implies a sudden or incomplete termination.
رسمی. به پایان رساندن. اغلب در متون حقوقی یا تجاری برای قراردادها یا توافق‌نامه‌ها استفاده می‌شود. رسمی‌تر از break off است.
Formal. To bring to an end. Often used in legal or business contexts for contracts or agreements. More official than 'break off'.