کیفیت یا حالتی که نشاندهنده رایج بودن و گستردگی است.
The quality or state of being usual or widespread.
«عمومیت گوشیهای هوشمند ارتباطات را تغییر داده است.»
“The commonness of smartphones has changed communication.”
«رایج بودن برخی آداب و رسوم بسته به منطقه متفاوت است.»
“Commonness of certain customs varies by region.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای حضور یا وجود همهجا به طور همزمان است؛ از commonness کمی قویتر و انتزاعیتر است. در متون دانشگاهی یا ادبی به کار میرود.
Formal. Means the condition of being everywhere at once, slightly stronger and more abstract than 'commonness'. Used in academic or literary contexts.
رسمی. اشاره به گستردگی چیزها در زمینهای خاص دارد، اغلب در مطالعات بهداشتی یا اجتماعی. نسبت به commonness فنیتر است.
Formal. Refers to how widespread something is in a particular context, often in health or social studies. More technical than 'commonness'.