compromise
رسیدن به توافق با دادن و گرفتن که هر طرف کمی کوتاه بیاید
To reach an agreement by each side making concessions or adjustments
«هر دو طرف برای پایان دادن به اختلاف مصالحه کردند.»
“Both sides compromised to end the dispute.”
«بعد از کمی بحث روی قیمت به توافق رسیدند.»
“They compromised on the price after some discussion.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در زمینه حل اختلافات با همکاری جایگزین compromise میشود؛ settle عمومیتر است و به موارد فراتر از کوتاه آمدن اشاره دارد.
Common. Interchangeable with 'compromise' when referring to resolving disagreements cooperatively; 'settle' is more general and can apply to disputes beyond mutual concessions.
رسمی. به طور گستردهتر به بحث درباره شرایط اشاره دارد؛ compromise شامل کوتاه آمدن متقابل است ولی negotiate چنین تضمینی ندارد.
Formal. Refers more broadly to discussing terms; 'compromise' implies mutual concessions, while 'negotiate' does not guarantee that.
توافقی که با دادن هر دو طرف چیزی برای رفع اختلاف حاصل میشود
An agreement reached by mutual concession, especially in a dispute
«مصالحه آنها پایاندهنده اختلاف طولانی بود.»
“Their compromise ended the long conflict.”
«این توافق نیاز داشت هر دو طرف از برخی خواستهها صرفنظر کنند.»
“The compromise required both parties to give up some demands.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به رفع اختلافات اشاره دارد؛ اغلب به جای compromise هم استفاده میشود ولی ممکن است گستردهتر و شامل توافقات قانونی باشد.
Common. Refers to resolution of disputes; often used interchangeably with 'compromise' but sometimes broader, including legal or formal agreements.