settlement
محل یا جامعهای که مردم برای زندگی در آن سکونت میکنند، بهویژه در مناطقی که قبلاً آباد نشده بودند.
A community or village where people establish a new residence, especially in a previously unsettled area.
«مهاجران در نزدیکی رودخانه یک سکونتگاه جدید ساختند.»
“The settlers built a new settlement near the river.”
«بسیاری از آبادانیها در دوران استعمار شکل گرفتند.»
“Many settlements developed during the colonial era.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی یا تاریخی. به ویژه به سکونتگاههایی که تحت کنترل کشور خارجی هستند اشاره دارد — «مستعمره» دقیقتر از «آبادانی» است.
Formal or historical. Refers specifically to settlements controlled by a foreign power — 'colony' is more specific than 'settlement'.
روزمره. یک روستا معمولاً کوچکتر از شهر است و اغلب روستایی است. کاملاً قابل تعویض نیستند چون روستاها ممکن است قدیمیتر یا مستقرتر از سکونتگاهها باشند.
Everyday. A small settlement typically smaller than a town, often rural. Not exactly interchangeable as villages may be older or more established than settlements.
متضادها
توافق رسمی برای حل اختلاف یا پرونده حقوقی بین طرفها که معمولاً شامل پرداخت یا سازش میشود.
An official agreement that resolves a dispute or lawsuit between parties, usually involving payment or compromise.
«آنها خارج از دادگاه به توافق رسیدند.»
“They reached a settlement out of court.”
«تسویه حساب شامل جبران خسارتها شد.»
“The settlement included compensation for damages.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اصطلاح عمومی برای هر توافق متقابل، شامل حل اختلافات حقوقی.
Common. General term for any mutual arrangement, including settlements in legal contexts.
متداول. دلالت بر امتیازدهی متقابل دارد، معمولاً در اختلافات حقوقی یا شخصی، گاهی معادل «تسویه» است.
Common. Indicates mutual concession, often in legal or personal disputes, sometimes interchangeable with 'settlement'.