concede
بهطور ناخواسته یا با تردید پذیرفتن صحت یا درستی چیزی.
To admit something is true or valid, often unwillingly.
«او پذیرفت که طرحش اشکالاتی دارد.»
“He conceded that his plan had flaws.”
«بعد از بحث طولانی، او آن نکته را پذیرفت.»
“After long debate, she conceded the point.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. در بسیاری از موقعیتها که کسی حقیقت یا اشتباه خود را میپذیرد قابل جایگزینی است — «او اشتباهش را اقرار کرد» مشابه «او اشتباهش را پذیرفت» است. در محاوره و رسمی کاربرد دارد.
Common. Interchangeable in many contexts where one acknowledges truth or fault — 'He admitted his mistake' works similarly to 'He conceded his mistake'. Used broadly in everyday and formal contexts.
رسمی. اغلب به معنای تصدیق حقایق یا حقوق — «او مشکل را تصدیق کرد» قابل جایگزینی با این معنی است. رسمیتر و دقیقتر از «concede» است.
Formal. Often used for recognizing facts or rights — 'She acknowledged the problem' is interchangeable with this sense. More formal and careful than 'concede'.
متضادها
بعد از یک مبارزه یا اختلاف، دست کشیدن یا واگذار کردن چیزی.
To give up or yield something, often after a struggle or disagreement.
«تیم بعد از نتیجه نهایی تسلیم شکست شد.»
“The team conceded defeat after the final score.”
«او انتخابات را به رقیبش واگذار کرد.»
“He conceded the election to his opponent.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی معنی واگذاری کنترل یا مالکیت باشد قابل جایگزین است — «او سرزمین را واگذار کرد» مشابه و رایج است.
Common. Can replace 'concede' when meaning giving up control or possession — 'He yielded the territory' is similar and used often.
متداول، اغلب در زمینه درگیری یا مبارزه. وقتی منظور «concede» واگذاری پس از رقابت است، «تسلیم شدن» قابل استفاده است اما قویتر و قطعیتر است.
Common, often in conflict or struggle contexts. When 'concede' means giving up after contest, 'surrender' can be used — but 'surrender' is more forceful and final.